Başlık bulamadım.
23 May 2010 Yorum yapın
in Genel
Ne zaman mutlu olmaya yaklaştığımı hissetsem, bir şey çıkıyor karşıma. Bir engel, herhangi bir şekilde; kâh bir insan, kâh basit bir cümle, kâh bir rüya olarak. Ve bu durum her gerçekleştiğinde bir kez daha inanıyorum, "gerçekten" mutlu olamayacağıma. Hep bir şeylerin eksikliği kalacak içimde, ruhumda. Her yeni güne uyanıp pencereye bakıp güneşi gördüğümde içimde bir burukluk olacak. Belki gözlerimi açtığım anda yanımda uyuyan biri olacak, o zaman "seviyorum" diyebileceğim. "Belki"… Ama ne olursa olsun bir eksiklik olacak, bir "şey", bilemediğim, tarif edemediğim…
Hayatım boyunca hep "o" olmaya çalıştığım kişiler oldu. Sanıyorum bunu her "o"da başaramadım, ki birilerinden bu kadar büyük bir beddua almışım…
